† ⓜⓘⓝⓣⓩ †

ก่อนอื่นต้องขอโทษก่อนนะคะ

ที่สัญญาว่าจะมาอัพบล็อกเรื่องที่ไปเที่ยวจากเอนทรี่ นี้

วันนี้เราไม่ได้ไปโรงเรียน...เพราะไปงานล่ำรา...หรือก็คืองานศ พ นั่นแหละค่ะ

.................................................

วันนี้ตอนเช้า แม่ปลุกเราตามเวลาปกติ

แต่ไม่ปกติอย่างหนึ่งคือ แม่กลับบอกเราว่า

"มิ้น...วันนี้แม่ไม่ให้เธอไปโรงเรียน"

แม่สะอื้น เราก็งงนึกว่าแม่เป็นหวัด เพราะเสียงแม่ดูอ่อนแรงมากๆ

แม่บอกเราต่อว่า

"ทวดเสียแล้ว เสียเมื่อคืน"

อึ้งเลยค่ะ ร้องไห้ไม่ออก รู้แค่ว่าช็อกอย่างเดียว

แม่ร้องไห้ใหญ่เลย...เราก็ไม่รู้จะทำไง นั่งอึ้งจนกระทั่งน้องๆตื่นแล้วเดินมาถามว่าทำไมไม่ไปโรงเรียน

 น่าแปลกที่เราสามพี่น้องไม่มีใครร้องไห้เลย

รู้สึกอึดอัดใจ ว่าทวดที่คอยดูแลและเล่นกะเราตั้งแต่เด็กๆเสียไปแต่ทำไมพวกเราไม่มีน้ำตาเลยสักหยด

ครั้งก่อนที่ไปหา ก็ยังยิ้มแย้มเดินไปมาสบายๆอยู่เลย...

พอไปถึงที่บ้านของทวด ก็เดินเข้าไปในตัวบ้าน

(ที่บ้านทวดเป็นอิสลามค่ะ)

เดินไปดูทวดที่นอนอยู่ในบ้าน

แล้วแม่กับน้องก็เดินตามมา

แม่เปิดผ้าคลุมหน้าออก ลูบใบหน้าของทวดเบาๆแล้วร้องไห้ บอกให้น้องๆสวัสดีทวด

แค่นั้นแหละค่ะ บ่อน้ำตาแตกทีเดียวสามพี่น้อง

แต่ที่ร้องไห้หนักมากที่สุดก็คือ ยาย ไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืนหลังจากทวดอาการทรุด

เห็นยายแล้วบ่อน้ำตาแตกหนักกว่าเดิมอีกค่ะ

แล้วพวกเราก็อาบน้ำให้ทวด (เป็นพิธีของอิสลามค่ะ)

อาบไปร้องไห้ไป น้องที่นั่งดูก็น้ำตาไหลพรากๆ

อาบเสร็จก็พาไปทำพิธีต่อ จนกระทั่งนำมาฝั่งใกล้ๆกับคุณทวดอีกคน

ตอนเอาดินกลบนี่ โฮออกมากับเป็นแถบๆ

ผ้าขนหนูยังเอาน้ำตาของยายไม่อยู่

แล้วพวกเราทุกคนก็กลับมากันที่บ้าน

พวกผู้ใหญ่ทำอะไรเราไม่รู้หรอกนะ เรากับพวกน้องๆนั่งอยู่ในห้องนอนแล้วนอน เพราะง่วงมาก

ตื่นมาเราก็ถามแม่ว่า ทำไมทวดถึงเสีย

แม่ก็บอกสาเหตุมา และตอนท้ายแม่ก็บอกว่า

เมื่อคืน แม่ฝัน แม่ฝันถึงทวดที่มานั่งอยู่ในห้องพระ

แม่ถามไปว่า ทวดมาตั้งแต่เมื่อไหร่

ทวดยิ้มแล้วบอกไปว่า มานานแล้ว

แม่เล่าให้เราฟังแค่นี้ก่อนจะเดินเลี่ยงไป

 

 

เป็นครั้งแรกค่ะที่คนใกล้ตัวเสีย...และเป็นครั้งแรกที่เคยไปงานศ พ

ไม่รู้จะวางตัวยังไงดี

และสุดท้ายก็ต้องขอโทษคุณทวดด้วยนะคะ ที่ตอนเด็กๆหนูเคยทำอะไรไม่ดีไปกับทวด

ขอโทษค่ะ.....

 

 

 

 

............................................

มีใครอ่านถึงตรงนี้บ้างคะเนี่ย??